|
|
Concertkoor KOV zingt Requiem van Fauré en Requiem van Schumann met NNO
Dirigent
Chris Fictoor
Solisten en organist
Ellen Schuring (sopraan)
José Scholte (alt)
Marten Smeding (tenor)
Pieter Pilon (organist)
Frans Fiselier (bas-bariton)
De Oosterpoort Groningen, Grote Zaal
1 november 2006, aanvang
20.15 uur |
 |
|
Recensie DvhN 3-11-06: Het zoet van Fauré en een dwarse Schumann
Vraag en antwoord DvhN 13-10-06: Schumann, ontdaan van alle opsmuk
Aankondigingen: •GB 25-10-06 KOV met Requiem Schumann •HW 19-10-06 Requiem Schumann •DvhN 11-10-06 KOV zingt Requiem van Schumann •VVV Uit Krant Groningen 4-10/17-11-06
Zelden hoort men twee requiems op één avond. En dan ook nog requiems die zich fundamenteel onderscheiden. Op woensdagavond 1 november 2006 ging Concertkoor KOV (Katholieke Oratorium Vereniging) de uitdaging onder leiding van de dirigent Chris Fictoor aan. Samen met het NNO (Noord Nederlands Orkest) voerde het koor het requiem van Fauré en het requiem van Schumann uit in de Grote Zaal van het Cultuurcentrum De Oosterpoort te Groningen.
Contrast Requiem van Fauré en Requiem van Schumann
Beide requiems vormen een opmerkelijk contrast. Zo is het requiem van Fauré geen uiting van treurnis over een overledene. Fauré schreef zijn dodenmis pour le plaiser, dus gewoon, zomaar, omdat het hem leuk leek een requiem te componeren. Misschien verklaart dat de troostende lichtheid die het stuk zo bijzonder maakt. In het requiem van Schumann wordt de tragiek van deze 19e eeuwse Duitse romanticus hoorbaar. Het requiem lijkt vooral voor hemzelf geschreven. Schumann schetst zowel diepgravende vragen van leven en dood als uitzicht op het licht. Het Requiem van Schumann is zelden uitgevoerd.
|
|
| |
|
|
|
|
Première in het Noorden
De volledige uitvoering van het Requiem van Schumann door Concertkoor KOV was,
150 jaar na zijn dood in 1856, een première in het Noorden. Deze compositie is zelden uitgevoerd. Ten onrechte zijn er vooroordelen over het Requiem van Schumann. Schumann heeft een stijl ontwikkeld waarin hij alles tot de wezenlijke muzikale kern wist terug te brengen. Zijn tijdgenoten begrepen zijn nieuwe stijl niet en meenden dat zijn later geconstateerde geestesziekte hieraan debet was. Dit vooroordeel heeft lang standgehouden. Musicologen wijzen erop dat Schumann's compositorische benadering via Brahms juist vooruitloopt op moderne compositietechnieken. En dus uiterst actueel is.
|
