Door Minke Muilwijk,
medewerker muziek
----------------------------------
Gebeurtenis: Concert door de Katholieke Oratorium Vereniging en het Noord Nederlands Orkest o.l.v. Chris Fictoor. Programma: Requiem van Giuseppe Verdi. Solisten: Clara de Vries: sopraan, José Scholte: alt, André Pos: tenor en Frans Fiselier: bas. Gehoord: 16/04 De Oosterpoort, Groningen. Publiek: 1000.
De kracht van Verdi's Requiem is tegelijk zijn zwakte: het werk is in alle naden en kieren zo met opera-achtige drama dicht geplamuurd dat je er als luisteraar niet meer tussenkomt. Het is geestkracht op het randje van geesteloosheid. De doden
worden door Verdi uitgewuifd met een muzikale |
donderpreek, recht uit het vagevuur. Gevolg daarvan is dat je in het gehoor van Verdi's Requiem ombeurten ten hemel en ter helle vaart; en deze slingerbeweging gaat vergezeld van zoveel modulaties dat het soms gewoon naar carnaval lijkt.
Motor van het werk is natuurlijk het Dies Irae, waarin een griezelig samenspel van Verdiaanse triolen in het koor en schril gefluit annex omineuze tromslagen in het orkest de argeloze luisteraar de koude rillingen over de rug jaagt. Met die Dag des Oordeels zat het wel snor, afgelopen vrijdag, in de uitvoering door de Katholieke Oratorium Vereniging en het Noord Nederlands Orkest. In de machtig donderende tutti's van Solvet saeclum en Rex tremendae waren koor en orkest op hun best. Was het
|
echter eenmaal gedaan met de fortissimo's en het aanzwellen van apocalytische tremor, dan lag de muziek helaas ook algauw op apegapen. Het koor, dat een bewonderenswaardige kloekheid toonde op alle inzetten, wist weinig kleur aan te brengen in de teksten, en het orkest klonk na de spannende intro al net zo flets. En dat gaat niet bij dit Requiem, dat een volledige overgave eist, en fors aangedikte passie, want bij de minste agnostische lauwheid blijft er niks van over. Gelukkig waren er solisten die dit helemaal hadden begrepen, met name een hoogblonde sopraan met de uitstraling van een Amerikaanse filmster en een tenor met spectaculair heldendom op het register. Maar de uitvoering als geheel, die miste de Geest.
|
